Gjiroja ose sufllaqja është një ushqim i shpejtë mjaft i përdorur në vendin tonë i huazuar nga Greqia dhe Turqia. Mishi shërbehet me pite, sallatë, patate të skuqura dhe salca të ndryshme. Në dukje, kjo pjatë është për të lëpirë gishtat.

Në të vërtetë, a do ta dini çfarë ka brenda në mishin që po hani?

Shumë njerëz besojnë se shtresat e puthitura të mishit të përpunuar janë me të vërtetë me mish të pule, viçi ose derri dhe të pasuruar me erëza nga më të ndryshmet.

Në teori, mishi për përgatitjen e gjiros/sufllaqes duhet të jetë prej pule, viçi, qengji ose derri. Por, janë pikërisht erëzat dhe salcat që e maskojnë mjaft mirë përmbajtjen e vërtetë të sufllaqes. Në rastin e sufllaqes të pulës, është jashtëzakonisht e vështirë të kuptosh nëse mishi është i importuar ose vendas.

Kjo pikërisht në këtë kohë kur e gjithë bota ashtu si edhe Shqipëria është tronditur nga lajmet e importit të mishit të kalbur apo me salmonelë nga Brazili. Çfarë ka brenda mishit të sufllaqeve Në 15% të rasteve mishi i reklamuar si pule, përmbante edhe mish viçi. Në raste të tjera, doneri i mishit të viçit përmbante edhe mish derri.

Nga pikëpamja shëndetësore, ajo që duhet të dini është se sufllaqja nuk përgatitet nga copa të mirëfillta mishi pa dhjamë. Përkundrazi, shumica e sufllaqeve këmbët, veshët, gjuha, bishti dhe mbetje të tjera të pazakonta që kasapët duhet t’i hedhin në plehra.

Gjatë prodhimit, mishi ose pjesë të tij përpunohen me erëza dhe shtypen duke marrë një formë cilindrike gjë që e bën të pamundur përcaktimin e prejardhjes së vërtetë të mishit, ose vërtetësinë e pretendimit të shitësve dhe prodhuesve. E si të mos mjaftonte kjo, prodhuesit e suflaqes kanë shumë mangësi në shpjegimin e përbërësve dhe përqindjeve të duhura në produktet që ata shesin.

Cilësia dhe siguria
Sufllaqet në të vërtetë kanë një përmbajtje shumë të lartë kripe dhe dhjami, që e bën masën shtazore më të lëngshme. Një porcion me doner përmban 14.7 gramë kripë, më shumë se dyfishin e sasisë së lejuar ditore të kripës që është 6 gramë.

Niveli i yndyrës është gjithashtu shqetësues: 117.2 gramë yndyrë. Ndërkohë që doza ditore e lejuar për meshkujt është 95 gramë dhe për femrat 70 gramë. Kjo sasi është e barabartë me një shishe 750 ml me vaj vegjetal. Cilësia e këtij të fundit është për t’u diskutuar. Nga ana tjetër, kur vjen puna te servirja e sufllaqes, masa cilindrike zhvishet dalëngadalë ndërkohë që mishi rrotullohet dhe piqet.

Në shumë dyqane ku xhiroja nuk është shumë e madhe, një sufllaqe e plotë nuk shitet brenda ditës. Kjo do të thotë se ai paketohet, ruhet në frigorifer, në rastin më të mir.Ose vendoset të piqet sërish të nesërmen ose të pasnesërmen në varësi të shitjeve.Pra, i njëjti mish, ngrohet dhe ftohet çdo ditë deri në copën e fundit.

Për fat të keq, pavarësisht studimeve dhe vëzhgimeve është krejt e pamundur të dish plotësisht se çfarë përmban me të vërtetë ai ‘mal’ mishi në cilindër.

Disa fakte ushqimore lidhur me mishin e sufllaqes

Një racion me sufllaqe përmban 175 kalori, 11.5 yndyrna, 60 mg kolesterol, 265 mg kripë. Po ashtu përmban 2 gramë karbohidrate, 0.5 gramë fibër, 0.5 gramë sheqer dhe 16 gramë proteina.Nëse njeriut i nevojiten normalisht 2,000 kalori në ditë.

Një racion me doner ofron 25% të dozës së lejuar ditore të yndyrnave të ngopura, 20 për qind të kolesterolit, 10 për qind të kripës dhe 30 përqind të proteinave.Është e qartë që doneri nuk është zgjidhja ideale për një shëndet të mirë, por si gjithmonë, kjo mbetet në dorën e konsumatorit. Është ai që mban frerët e shëndetit të vet.